Dodano: 30 maja 2007
Ciało duże, dość płaskie i słabo sklepione. Głowa bardzo szeroka i masywna, na niej para czułek 10 członowych, kolankowato zagiętych, z czteroczłonową, grzebykowatą buławką. Oczy dość duże umieszczone po bokach głowy. Żuwaczki, zwłaszcza u samców bardzo dobrze wykształcone.
Przedplecze w zarysie prostokątne, nieznacznie szersze od głowy, natomiast dużo szersze od pokryw. Nasadowy brzeg przedplecza obwiedziony listewką krawędziową. Na urzeźbienie głowy i przedplecza składa się drobne, delikatne marszczenie.
Tarczka duża, dobrze widoczna, zaokrąglona.
Pokrywy wydłużone i dość smukłe. Ich urzeźbienie jest grubsze, przez co lepiej widoczne gołym okiem od urzeźbienia przedplecza i głowy. Guzy barkowe słabo wykształcone, natomiast dobrze są wykształcone ząbki barkowe.
Skrzydła drugiej pary – błoniaste dobrze wykształcone, jest gatunek aktywnie latający.
Odnóża bardzo silne, bieżne, przystosowane do chodzenia po pionowych powierzchniach pni drzew.
Dymorfizm płciowy: u samca żuwaczki są bardzo dobrze wykształcone, zagięte ku środkowi, a na wewnętrznej stronie posiadają tępy guzek. U samic są one mniejsze i nie posiadają guzka, a jedynie mały ząbek. Dodatkowo u samic na głowie występują dwa ostre guzki, których nie ma u samców.
Duże, wyrośnięte samce ciołka matowego mogą być czasami (zwłaszcza przez niedoświadczonych entomologów) mylone z samicami jelonka rogacza. Jednak te drugie są z reguły większe i ubarwione brunatno w odróżnieniu od ciemnopopielatych ciołków.
Dodano: 30 maja 2007
Chrząszcz średnich rozmiarów. Ciało wydłużone, wałeczkowate. Na głowie jedenastoczłonowe czułka i oczy, dość silnie sklepione, przez co wyraźnie wystają z głowy na boki. Przedplecze w zarysie kwadratowe, przewężone w połowie długości. Powierzchnia przedplecza gładka i błyszcząca, jedyne wyraźnie widoczne urzeźbienie to rządek punktów wzdłuż grzbietowej strony przedplecza. Szerokość przedplecza znacznie węższa od pokryw.
Tarczka dobrze widoczna.
Pokrywy szerokie, dużo szersze od przedplecza, z dobrze zaznaczonymi kątami barkowymi. Na urzeźbienie pokryw składają się regularne rządki punktów.
Ubarwienie ciała bardzo charakterystyczne: przedplecze i pokrywy czerwone, podczas gdy reszta ciała jest czarna.
Dodano: 30 maja 2007
Chrząszcz średnich rozmiarów. Ciało wydłużone, wałeczkowate. Na głowie jedenastoczłonowe czułka i oczy, dość silnie sklepione, przez co wyraźnie wystają z głowy na boki. Przedplecze w zarysie kwadratowe, przewężone poza połową długości, bliżej nasady. Powierzchnia przedplecza gładka i błyszcząca, jedyne wyraźnie widoczne urzeźbienie to rządek punktów wzdłuż grzbietowej strony przedplecza. Szerokość przedplecza znacznie węższa od pokryw.
Tarczka dobrze widoczna.
Pokrywy szerokie, dużo szersze od przedplecza, z dobrze zaznaczonymi kątami barkowymi. Na urzeźbienie pokryw składają się regularne rządki punktów.
Ubarwienie ciała bardzo charakterystyczne: czoło, ciemię, część odnóża, przedplecze, tarczka, pokrywy i dwa segmenty spodnie odwłoka czerwone, pozostała część ciała (czułka, reszta spodu ciała, nasada ud, staw kolanowy i stopy) czarna.
Dodano: 24 maja 2007
Wielkości kosa. Głowa, kark, pokrywy nadogonowe szare, popielate. Kantar czarny, nad okiem i za okiem biała brew. Sterówki czarne, grzbiet brązowy, tak jak skrzydła, których lotki są brunatnoczarne. Podgardle lekko pomarańczowe, upstrzone pionowymi rzędami trójkątnych plamek. Pierś i boki brzucha upstrzone rzędami plamek w kształcie grotu. Brzuch kremowy, na piersi po bokach jasnopomarańczowe palmy. Nogi ciemnoszare, dziób żółty z szarą końcówką. W locie u kwiczoła pokrywy podskrzydłowe białe. Samica ubarwiona podobnie jak samiec, kolory jednak są mniej wyraziste, przyblakłe. Sylwetka kwiczoła jest smukła, ogon wydaje się dłuższy niż u kosa.
Dodano: 26 kwietnia 2007
Chrząszcz średnich rozmiarów, ciało ku tyłowi gruszkowato rozszerzone. Wierzch ciała dość wypukły. Na głowie 11-członowe czułki. W przedniej części przedplecza, na każdym boku, zaznacza się charakterystyczny ząbek wystający na bok
Ubarwienie wierzchniej strony ciała granatowe lub fioletowe. Z reguły zawsze występuje słaby, metaliczny połysk.
Na mikrorzeźbę przedplecza i pokryw składa się drobne, gęste i niezbyt mocno nakłute punktowanie.
Dymorfizm płciowy bardzo słabo zaznaczony. Łatwo można jedynie poznać samice tuz przed składaniem jaj – mają one bardzo rozciągnięte odwłoki, delikatnie wystające spod pokryw.
Dodano: 26 kwietnia 2007
Chrząszcz niewielkich rozmiarów. Ciało u samców lekko przypłaszczone, u samic silnie wypukłe przez odwłok wypełniony jajami.
Barwa wierzchniej strony ciała zazwyczaj zielona, złocistozielona, kolory zawsze bardzo żywe. Bardzo rzadko występują formy barwne o niebieskich lub miedzistych pokrywach. Na głowie 11-członowe czułka. Trzy nasadowe człony nagie i metalicznie zielone, natomiast końcowe owłosione i przez to wydają się matowe.
Punktowanie wierzchniej strony ciała bardzo gęste i mocno nakłute, na pokrywach z reguły silniejsze niż na głowie i przedpleczu.
Wierzchnia strona odnóży także metalicznie zielona.
Spód ciała czarnozielona lub ciemnogranatowa z metalicznym połyskiem.
Skrzydła drugiej pary dobrze rozwinięte – gatunek sprawnie latający.
Dymorfizm płciowy przejawia się w budowie stóp – u samca końcowe człony stóp pierwszej i drugiej pary nóg są poszerzone. Ponadto samice posiadają bardzo charakterystycznie rozciągnięte odwłoki, wystające spod pokryw i wypełnione jajami.

Nasza oferta | zobacz pełną ofertę

dysponujemy:
  • inwentaryzacją krajoznawczą regionu
wykonujemy:
  • aktualizacje treści turystycznej map, przewodniki
  • oceny oddziaływań na środowisko (Natura 2000)
  • oceny stanu ekologicznego wód (Ramowa Dyrektywa Wodna UE)
  • prace podwodne, poszukiwawcze
prowadzimy:
  • nurkowania zapoznawcze, turystyczne, szkolenia specjalistyczne
statystyki | realizacja : nesta.net.pl